autor: Piotr Marcinów
Pojęcie jogi często pojawia się w kontekście religii, ale sama joga nie jest religią.
Prowadząc zajęcia z jogi czasem spotykamy się z obawami osób, które zastanawiają się czy joga może być zagrożeniem dla ich religijności? Czy joga jest religią, czy praktykowanie danej religii wyklucza jogę, czy istnieje konflikt pomiędzy jogą a religią?
Część osób postrzega jogę jako niebezpieczny import z orientu, zagrożenie dla wiary i tradycji. Jednak prostą i szybką odpowiedzią na tego typu pytania i wątpliwości jest zwrócenie uwagi na fakt, że pomimo tego, że joga pojawia się w kontekście religijnym, sama religią nie jest, a co więcej może stanowić pomoc i wsparcie w praktyce religijnej.
Historycznie rzecz ujmując joga wzrastała w Indiach w obrębie trzech wielkich prądów kulturowo-religijnych, mianowicie hinduizmu, buddyzmu i dżinizmu, dlatego nie powinien nikogo dziwić wpływ tych religii na praktykę i teorię jogi. Do najbardziej rozpoznawalnych koncepcji zaczerpniętych z tradycji należy prawo karmy i reinkarnacja. Jedak od razu można powiedzieć, że istnieli jogini, którzy odrzucali idee karmy i reinkarnacji (np tamilski jogin Civavakkiyar). Tego typu koncepcje nie stanowią istoty jogi. Nie musimy wierzyć w nic innego jak możliwość zmiany i samorozwoju. Powinniśmy otworzyć się na inny, konstruktywny sposób spojrzenia na otaczającą nas rzeczywistość, który wykracza poza przyzwyczajenia, mniemania i opinie, poza nasze partykularne cele.
Istotą jogi jest założenie, że jako istoty ludzkie nie osiągnęliśmy jeszcze naszego pełnego potencjału. Ten drzemiący w nas potencjał jest jednocześnie naszą prawdziwą naturą, tym kim naprawdę jesteśmy. Przez różne nurty jogi nasza prawdziwa natura jest różnie nazywana i przedstawiana. Dostarczają one nie tylko wyjaśnień i teorii na temat naszej natury, ale zachęcają nas, aby poprzez własne doświadczenie ukształtować swój pogląd i zrozumienie.
W ciągu swojego rozwoju joga była związana z różnymi systemami filozoficznymi i teologicznymi. Żaden z nich nie jest samą jogą, gdyż joga bazuje na doświadczeniu i eksperymencie. Każda ze szkół jogi dostarcza technik i metod pozwalających na samorealizację, dlatego własne doświadczenie jest istotne w praktyce jogi.
W trakcie swojej historii joga była praktykowana przez ludzi o różnych przekonaniach. Niektórzy z nich wierzyli w osobowego Boga, stwórce świata, inni przedstawiali świat jako iluzję zaś absolut jako bezosobowe jedno. Jeszcze inni (np. Budda) unikali wszelkich spekulacji natury metafizycznej, a np. sam system jogi klasycznej jest ateistyczny. Część adeptów jogi jest bardziej religijna, a część mniej. Natomiast sama joga stanowi narzędzie pozwalająca na eksplorację głębin ludzkiej natury. Podczas praktyki jogi może się okazać, że część koncepcji filozoficznych trafniej przedstawia rzeczywistość i doświadczenia jogina niż inne.
Tak jak joga wzbogaca tradycje hinduizmu buddyzmu czy dżinizmu, tak samo może wpływać na inne religie i kultury. Niezależnie od czyiś poglądów i postaw joga wpływa harmonizująco na układ nerwowy i stabilizację umysłu. W zestawie technik jogi każdy znajdzie takie propozycje, które nie będą kłóciły z jego światopoglądem i tradycją. Ponadto zasady jogi wpisują się w szeroko pojętą moralność. Niekrzywdzenie, niekradzenie, prawdomówność, współczucie, dobroczynność czy tolerancja stanowią podstawę jogi.
Żyjemy w czasach kiedy joga zakorzeniła się w krajach zachodniej cywilizacji. Tak jak joga wzbogaca hinduizm czy buddyzm, tak też możemy spotkać się z jogą chrześcijańską ("Christian Yoga"). Ten typ jogi najczęściej bazuje na uproszczonej formie hatha-jogi. Ciekawym przykładem jogina i kapłana katolickiego jest Ks. Joseph Pereira
Przyjmując z jogi to co nam pomaga i wzbogaca, powinniśmy zachować otwarty umysł. W jodze światopogląd stanowi mapę, wg której się poruszamy. Nie należy mylić mapy z rzeczywistością. Mapa jest jedynie pomocnym drogowskazem na drodze życia.
Joga stanowi zbiór technik i metod nie tylko poprawy samopoczucia, walki ze stresem ale i pojazdem umożliwiającym podróż w głąb siebie. Jeśli pragniemy poznać siebie, znaleźć sens w otaczającym nas świecie joga ,niezależnie od poglądów, jest sprawdzoną metodą aby to osiągnąć.
Inspiracja do napisania artykułu: „Is Yoga Religion?” w „Deeper Dimension of Yoga” Georg Feuerstein.
Piotr Marcinów
jest nauczycielem jogi. Posiada dyplom instruktora rekreacji ruchowej ze specjalnością hatha joga. Praktykował Astanga Vinyasa Yogę pod kierunkiem BNS Iyengara w Mysore, jogę w podejściu vinyasa krama u Macieja Wieloboba w Krakowie. Uczył się sanskrytu u dr. M. A. Alwara z Maharaja's Sanskrit College w Mysore. Swoje zainteresowania filozofią wschodu i jogą rozwijał na Uniwersytecie Jagiellońskim studiując religioznawstwo i filozofię. Interesuje się szczególnie filozofią jogi, siwaizmu kaszmirskiego i buddyzmu.
Wraz z żoną Patrycją Gawlińską prowadzi szkołę jogi w Zabrzu i Gliwicach.
Yoga Shala - Szkoła jogi Piotra i Patrycji
Skomentuj artykuł » Zobacz wszystkie komentarze »
Co sądzisz o: Czy joga jest religią?
Loading Poll...
